Einstæðingsskapur

Nú er líklega komið 1 1/2 ár af einstæðingsskap hjá mér og hefur það satt best að segja ekki alltaf verið tekið út með sældinni einni saman.

Nú er þó svo komið mér finnst ég vera orðinn virkilega góður í að hugsa um sjálfan mig og hef sífellt meira gaman af (sjálfum mér?) Þessum einstæðingsskap.

Um leið vakna spurningar eins og: Verður aftur snúið? Á ég eftir að dvelja of lengi í þessari paradís? Enda ég sem gamall, bitur einstæðingur?

Meðan að enski boltinn rúllar og bjórinn er seldur af krana þá held ég bara að þetta verði allt í lagi.