Minning
Nú er Amma karate fallin frá, farin yfir móðuna miklu fyrir löngu orðin södd lífdaga. Amma ræddi oft um þessa stund, bæði í gamni og alvöru. Stundum var að merkja kvíða hjá henni, en oftar var eins og hana hlakkaði ögn til. Held að hún hafi vænst þess að Hörður afi hafi verið að bíða þolinmóður eftir henni þarna hinumegin.
Ef himnaríki er til þá er amma núna að spássera með Herði afa einhverstaðar í Nangiala og með reglulegu millibili koma rútur úr helvíti fullar af þágufallssjúkum aumingjum sem amma fær að leiðrétta það sem eftir lifir dags.
Elsku Gúndý amma, takk fyrir samveruna og skilaðu kveðju.
Þórhallur

3 Comments:
Elsku Þórhalli, þetta var nú fallegt...ég hefi verið að velta fyrir mér minningarorðum um hana í Hryllingsbúðargeðveikinni allri og ansi hreint kemst þú vel frá kveðju orðunum.
MÉR langar nú að skrifa sitthvað um hana, en það er erfitt og það verður aðeins að bíða betri tíma, en það sem maður verður nú að segja er að áhrifa meiri kveðjustund hefur maður ekki séð og á sjálfsagt ekki eftir að upplifa. Blessuð sé minnnig Gúndýar.
Dramadrottning fram á lokamíútu.
Fallega sagt kæri frændi. Það er ekki við hæfi að vera með neina bévaða væmni að gömlu konunni genginni enda karakter sem bragð var að. Blessuð sé minning hennar.
Skrifa ummæli
<< Home